Geschiedenis

Op een jaarvergadering in het begin van 1985 van de gehandicaptenvereniging Oriëntatie wordt het idee geboren om voor de gehandicapte jeugd vanaf zeven jaar een activiteit te organiseren. Deze activiteit zou breed en veelzijdig van opzet moeten zijn en al snel werd gedacht aan een scoutinggroep. Johan Baijens nam de handschoen van de uitdaging aan en legde de eerste contacten tussen Oriëntatie en Scouting Laurentius. Geruggesteund door beide verenigingen is hij op zoek gegaan naar een medeoprichter. In een plaatselijke krant zette hij een oproep, wat resulteerde in een reactie van Piet Willemse. Samen zijn deze personen rondom de tafel gaan zitten en bemerkten al vrij snel dat ze dezelfde gedachten hadden over een scoutinggroep voor gehandicapte jeugd. Met dit als inzet werd er een start gemaakt met een stichting die nu “De Stormvogels” heet. Al vrij snel kregen zij ondersteuning van Maria Cornelissen.

Op 21 september 1985 werd er gestart met de experimentele scoutinggroep voor lichamelijk en verstandelijk gehandicapten. Op deze allereerste scoutingmiddag hadden wij zeven leden, te weten: Bas Baijens, Roland Broeders, Hans Andries, Dimphy Ballemans(†), Jurgen Snoeren, Franka van de Kroog en Bart Zwanenberg (†). Leiding: Johan Baijens, Piet Willemse en Maria Cornelissen. Deze groep draaide toen onder de vleugels van Scouting Laurentius en Oriëntatie in het clubgebouw in de Lage Ham 14a (Villa Bierwagen).

Reeds na acht maanden bleek dat dit initiatief enorm aangeslagen was. Het ledenaantal groeide tot vijftien en de leiding tot 5 personen. Het vervoer werd in het begin geregeld door de groep zelf, elke zaterdag werd heen en weergereden naar Loon op Zand en Tilburg. In een later stadium hebben wij een beroep gedaan op de hulpcentrale Dongen, die vrijwilligers inzette om de kinderen op te halen.

Het ledenbestand op 22 november 1986 was 16 leden en 7 leiding. Deze zaterdagmiddag gaat ook de geschiedenis in als de officiële installatie van “De Stormvogels”. Die dag werd de leiding van onze groep geïnstalleerd door de districtsleiding van Oosterhout. De kinderen werden door de leiders geïnstalleerd. In januari 1987 werden we een eigen stichting. De akte werd toen bij de notaris gepasseerd.

In maart 1987 kregen we een eigen clubgebouw in de Kardinaal van Rossumstraat. Vanaf het moment dat wij in de voormalige Laurentiusschool zaten, moesten wij ook met betrekking tot de financiën onze eigen boontjes doppen. Het clubgebouw moest flink worden opgeknapt. Inventaris zoals tafels, stoelen, kasten, en sport- en spelmateriaal moest aangekocht worden, maar daar waren helaas geen financiële middelen voor aanwezig. Er werd via Scouting Nederland een hulpkreet het land ingestuurd en bij monde van mevrouw Doensen en de heer Ligtenberg, vertegenwoordigers van het Nederlands comité kinderpostzegels afdeling Dongen werd ons de verheugende mededeling gedaan, dat wij konden beschikken over een waardevolle cheque voor de aanschaf van de inventaris. Ook het revalidatiefonds besloot om gelden beschikbaar te stellen. Vanaf dat moment beschikten we over een eigen clubgebouw en financiële middelen om het gebouw in te richten.

In juni 1987 hebben wij onze eerste grote scoutingreis gemaakt, met de trein naar het dierenpark te Emmen. Dit was zo goed bevallen, dat wij besloten elk jaar een reis te organiseren.

Het gebouw aan de Kardinaal van Rossumstraat voldeed wel aan onze eisen om een scoutinggroep te huisvesten, doch door de explosieve groei van onze vereniging bleek al snel dat de lokalen te klein werden. Wederom mochten wij een beroep doen op het Dongens College dat ons vervangende ruimte aanbood in de voormalige Aloysiusschool in de Pastoor Dirvenstraat. Tijdens de nieuwjaarsreceptie van 7 januari 1995 vond de officiële opening plaats. Door wethouder Persons werd de voorzitter Bertus Verhoeven geëerd met de zilveren medaille van verdiensten van Scouting Nederland. Tevens werd er een naambordje onthuld waarop stond: Bertus Verhoeven laantje, voorzitter Scouting De Stormvogels. Piet Willemse nam afscheid als leider van de Arenden, maar bleef zijn activiteiten in dienst stellen van deze scoutingclub.

Vanwege veranderde plannen van de gemeente omtrent het gebouw dat we huurden, zijn we op zoek gegaan naar een stuk grond om een eigen gebouw neer te kunnen zetten. In 2006 werd ook deze droom realiteit en hebben we in de Oude Baan een eigen clubgebouw neergezet. Het was een flinke klus die we met een flinke groep vrijwilligers geklaard hebben en waar we nog steeds met veel plezier ons scoutingspel spelen.